واژه نامه قهوه: قهوه دیکاف Decaf

Decaf

کافه اکسسوری – تمام فرآیندهای کافئین زدایی Decaf هنگامی‌که قهوه در وضعیت سبز خود قرار دارد، قبل از آنکه بوداده شود صورت می‌گیرد. روش‌های مختلفی وجود دارد، دو مورد قابل‌توجه آب سوئیسی (SWP) و روش CO2 است. در SWP، یک دسته از دانه‌های قهوه سبز در آب داغ خیس می‌شود که درنتیجه با ترکیبات کافئین و طعم اشباع می‌شوند. لوبیاهای بدون کافئین و بدون طعم در حالی رهاشده‌اند که دسته جدید لوبیا به محلول اضافه می‌شود. این بار کافئین برداشته می‌شود اما مقدار زیادی از ترکیبات طعمی باقی می‌مانند، زیرا آب در این مرحله سرشار از طعم‌های قهوه است. روش CO2 شامل تحمیل دی‌اکسید کربن به دانه‌های قهوه است با فشاری در حدود ۱۰۰۰ پوند در اینچ مربع که کافئین را از دانه‌های قهوه خارج می‌کند. قهوه دیکاف Decaf اغلب از قهوه سبز قدیمی تهیه می‌شود که خوب فروخته نشده است، بنابراین بهترین شروع را نداشته است. اگرچه تاکنون قهوه دیکاف بدون تأثیر بر طعم غیرممکن بوده است، اما با یک قهوه تازه و با دقت رُست شده، کافئین را می‌توان بسیار دلپذیرتر از آن چیزی دانست که اغلب تصور می‌کنند.

منبع: The Coffee Dictionary, Maxwell Colonna

Decaf

All decaffeination processes take place when the coffee is in its green state, before it is roasted. Various methods exist, the two most notable being the patented Swiss Water Process (SWP) and the CO۲ Method. In SWP, a batch of green coffee beans is soaked in hot water, which as a consequence becomes saturated with caffeine and flavour compounds. The now caffeine-free and flavourless beans are discarded and a new batch of beans added to the solution. This time the caffeine is removed but a large amount of the flavour compounds remain, as the water is already full of them. The CO۲ Method involves forcing carbon dioxide into coffee beans at pressures of around 1,000 pounds per square inch to draw the caffeine out of the coffee into a water solution. Decaf coffee is often made from older green coffee that has not sold very well, so has not had the best start in life. Although it has so far proved impossible to remove caffeine without affecting flavour, with a fresh, carefully roasted coffee, decaf can be made much more pleasant than it often is

کافه اکسسوری را در اینستاگرام نیز دنبال کنید.

واژه نامه قهوه: کانال Channelling

Channelling

کافه اکسسوری – اصطلاح «کانال کردن» Channelling روشی است که در آن یک قهوه از بستر آب می‌گذرد. این اصطلاح بیشتر در دنیای قهوه اسپرسو و دستگاه اسپرسوساز کاربرد دارد. ایده اصلی این است که آب به‌طور مساوی از تمام قهوه‌ها عبور کرده و از هر قسمت قهوه عطروطعم بگیرد. هنگامی‌که آب نتواند به‌طور مساوی از قهوه عبور کند و در عوض یک مسیر اصلی یا تعدادی مسیر ایجاد کند، ما این مسئله را کانال می‌نامیم. این اتفاق بسیار مشکل‌ساز است، زیرا این بدان معنی است که آب از قسمت‌هایی از قهوه‌ای که از آن عبور می‌کند بیشتر عطروطعم می‌گیرد و از جاهای دیگر عطر طعم را نمی‌گیرد یا بسیار کم می‌گیرد و این رخداد بر روی عطروطعم نهایی قهوه تأثیرگذار است. دلایل زیادی برای این رخداد وجود دارد، ازجمله توزیع بد در سبد، مشکلات مربوط به دست‌کاری و عدم تمپ کردن صحیح قهوه. هنگام ایجاد کانال، یک پرتافیلتر بدون کف، ایجاد کانال را به خوبی نشان می دهد.

منبع: The Coffee Dictionary, Maxwell Colonna

Channelling

The term “channelling” refers to the way in which water passes though a bed of coffee. The term is most commonly found in the world of espresso. The idea is to get the water to pass evenly through all the ground coffee and pull flavour from every part. When the water fails to pass through evenly and instead creates either one main path or a number of pathways, we call this channelling. This is very problematic, as it means that the water takes too much flavour from the parts of the coffee it is passing through the most and not enough from elsewhere. There are a number of causes, including bad distribution in the basket, problems with tamping, and grinding inconsistencies. A naked (bottomless) portafilter will help show up when channelling occurs

کافه اکسسوری را در اینستاگرام نیز دنبال کنید.

قهوه نوشی در هلند و قهوه اشتباهی

قهوه نوشی در هلند

کافه اکسسوری – فرهنگ قهوه نوشی در هلند از قدمت بالایی برخوردار است و سال‌ها قهوه مصرفی خود را در سرزمین‌هایی که زیر سلطه‌اش بودند همچون اندونزی، کشت می‌کردند. در هلند این فرهنگ قهوه نوشی جایگاه ویژه‌ای در زندگی روزمره مردم دارد و در سنت پذیرایی از میهمان از قهوه استفاده می‌شود، عملی که در ایران به‌وسیله پذیرایی با چای می‌شود.

یکی از ویژگی‌های فرهنگ قهوه نوشی در هلند به تراکم کافه‌ها در پایتخت این کشور برمی‌گردد به‌گونه‌ای که در هر نقطه‌ای از شهر آمستردام قرار داشته باشید تا نزدیک‌ترین محل سرو قهوه ده تا بیست قدم فاصله ‌دارید.
در هلند کوفی یا همان قهوه فیلتری یا قهوه دمی قدمتی تاریخی دارد. امروزه چه در کافه‌ها چه در مکان‌های عمومی مانند اداره‌ها و ایستگاه‌های قطار می‌توانید به‌راحتی یک فنجان قهوه دمی تهیه کنید.

نکته جالبی که در خصوص قهوه نوشی در هلند قابل‌توجه است این نکته است که در هلند قدیم، مردم قهوه را سیاه و بدون هیچ افزودنی می‌نوشیدند، یا حداکثر کمی شکر به آن اضافه می‌کردند؛ اما با پیدا شدن نوشیدنی‌هایی همچون اسپرسو، لاته و کاپوچینو و فراگیر شدن آن در کل اروپا، در این کشور اتفاقی جالب افتاد؛ عامه مردم چون به نوشیدن قهوه به روش قدیمی عادت داشتند و سبک زندگی خود را درست‌ترین می‌پنداشتند، گمان کردند این روش‌های جدید غلط و اشتباه است.

از طرف دیگر ازآنجاکه ترکیب شیر با قهوه به شکل معجزه‌آسایی آن را دلپذیر می‌کند، به‌ناچار این نوشیدنی‌های جدید را به عادات روزمره‌شان راه دادند؛ ولی همچنان بر این باور بودند که این نوشیدنی‌ها «اشتباه» اند؛ به همین دلیل تا به امروز شیر قهوه یا همان لاته ایتالیایی یا اوله فرانسوی را در هلند «قهوه اشتباه» (koffie verkeerd) می‌خوانند و در منوی کافه‌ها هم به همین نام نوشته می‌شود. تنها تفاوت عمده آن با لاته، نسبت شیر به قهوه است؛ با این توضیح هر کافه دستورالعمل خاص خودش را دارد.

کافه اکسسوری را در اینستاگرام نیز دنبال کنید.

وجوه تمایز قهوه های اسپرسو و ریستریتو

اسپرسو و ریستریتو

کافه اکسسوری – اسپرسو و ریستریتو نامی آشنا در میان قهوه‌ها به شمار می‌آیند و بی‌شک با ترکیبات و قهوه‌های بر پایه اسپرسو هم آشنایی دارید، قهوه‌هایی مانند آمریکانو، کاپوچینو و غیره. ریستریتو نیز، یکی از قهوه‌های بر پایه اسپرسوست که به‌عنوان برادر کوچک‌تر اسپرسو شناخته می‌شود؛ اما سؤال اینجاست که ریستریتو چیست و چه فرقی با اسپرسو دارد.

در فرایند دم‌آوری، میزان قهوه و فشار و دمای آب در هر دو یکسان است. در اسپرسو یک شات ۳۰ میلی‌لیتری از قهوه است که تحت‌فشار و حرارت بالا، از درون‌دانه‌های آسیاب شده قهوه می‌گذرد و بعد از ۲۵ تا ۳۰ ثانیه یک نوشیدنی مطلوب به ما می‌دهد و ریستریتو که در ایتالیایی به معنای محدود کردن (restrict) است، بین ۱۵ تا ۲۵ میلی‌لیتر است و حجم کوچک‌تری به نسبت اسپرسو عصاره گیری می‌شود و تنها فرق آن‌ها در همین است. هر دو این‌ها به‌وسیله دستگاه اسپرسوساز دم‌آوری می‌شوند و در به دست آوردن قهوه ریستریتو هیچ دستگاه خاصی استفاده نمی‌شود.

ریستریتو درواقع یک اسپرسوی محدود و کوچک‌شده است به این معنا که در تولید و دم‌آوری آن مقدار آب مصرفی کمتر است تا نوشیدنی کمتر و محدودشده‌ای به دست آید و به همین دلیل که زمان نسبتاً کمتری نیست به اسپرسو با آن در تماس است طعم شیرین‌تری دارد و تمرکز آن بیشتر بر طعم قهوه است.

تفاوت در شیوه دم‌آوری

در درست کردم و دم‌آوری ریستریتو تمایلات باریستاها دخیل است. برخی از باریستاها ریستریتو را دقیقاً مشابه اسپرسو درست می‌کنند و برخی دیگر تمایل دارند تغییراتی را بین این دو قهوه قائل شوند.
باید همواره این نکته را مدنظر قرار داد که در یک شات میزان یکسانی از قهوه، فشار و دمای آب استفاده می‌شود و تنها فرق دم‌آوری بین این دو نوع قهوه در میزان آب مصرفی است. برخی از باریستاها در فرآیند دم‌آوری ریستریتو بعد از مدت ۱۵ ثانیه دستگاه را متوقف می‌کند و برخی دیگر برای رسیدن به ریستریتو از آسیاب ریزتری برای دانه قهوه استفاده می‌کنند و زمان را مشابه دیگری در نظر می‌گیرند و این تنها بر اساس سلیقه شخصی باریستا و سیاست کافی‌شاپ صورت می‌گیرد.

تفاوت در طعم و عصاره گیری

مهم‌ترین و کلیدی‌ترین تفاوت میان این دو نوع قهوه، تفاوت در طعم این دو نوع است.
میزان بادی یا حس دهانی در قهوه به عوامل همچون دانه قهوه سبز، شیوه رُست و روش‌های دم‌آوری بستگی دارد. در هر دو قهوه فشار بالای آب و دما باعث ایجاد حس سیروپ مانند دردهان می‌شود. باوجوداین، در زمان‌های متفاوت، ترکیبات طعم و عطر در قهوه معمولاً متفاوت است. در ابتدا ما با طعمی ملایم درون قهوه خود مواجه می‌شویم و در ادامه اسیدیتی، شیرینی، تعادل در طعم و در جهاتی به تلخی می‌رسیم. در قهوه ریستریتو میزان ترکیباتی که باعث به وجود آمدن حس تلخی می‌شود، محدود و درنهایت قهوه‌ای شیرین‌تر نسبت به اسپرسو خواهیم داشت.

در قهوه ریستریتو باید به این نکته نیز توجه داشت که درزمانی که به دنبال جنبه‌های طعمی شیرین‌تر نسبت به اسپرسو هستیم، با نقص کم عصاره گیری نیز مواجه خواهیم بود. قهوه‌ای که کم عصاره گیری می‌شود طعمی نزدیک به ترشی و ناخوشایند دارد. به همین خاطر باید در تهیه ریستریتو، دقت کرد که به تعادلی در طعم، برسیم و این نکته‌ای است که باید به آن دقت ویژه‌ای کرد.

انتخاب بین اسپرسو و ریستریتو

حال این سؤال پیش می‌آید که در میان این دو نوع قهوه کدام از دیگری بهتر است؟ این سؤالی است که پاسخ روشن و مشخصی نمی‌توان به آن داد و همه‌چیز به نوع ذائقه و تمایلات طعمی مشتری دارد. درصورتی‌که نوشیدنی شبیه به اسپرسو، اما شیرین‌تر و راحت‌تر در نوشیدن می‌خواهید، ریستریتو پیشنهاد مناسبی است و می‌توان شیرینی قهوه را که در اندازه‌ای کوچک و محدودشده دم‌آوری شده است را تجربه کنید که در میزان جذب کافئین به همان میزان اسپرسو است.

کافه اکسسوری را در اینستاگرام نیز دنبال کنید.

قانون M4 در دم آوری قهوه اسپرسو

قانون M4

کافه اکسسوری – هنگامی که صحبت از دم‌آوری قهوه به روش اسپرسو می‌شود نام ایتالیا را نیز به همراه خود دارد. در ایتالیا برای دم‌آوری یک قهوه اسپرسوی ایده‌آل چهار شرط اصلی باید رعایت شود که به آن قانون M4 نیز گفته می‌شود. در این یادداشت قانون M4 را معرفی می‌کنیم.

قانون M4 شامل موارد زیر است:

Miscela: ترکیب قهوه مناسب برای دم‌آوری

Macinazione: درجه آسیاب مناسب

Macchina: دستگاه اسپرسو

Mano: مهارت باریستا در دم‌آوری قهوه

Miscela: ترکیب دانه‌های قهوه با یکدیگر را اصطلاحاً blend کردن می‌گویند. معمولاً برای داشتن یک اسپرسوی ایده‌آل دانه‌های خاصی با نسبت‌های خاصی را باید باهم ترکیب کرد. هدف از این کار داشتن فنجانی ایده‌آل و متعادل ازنظر عطر، طعم، کرما، ته‌مزه و… است. درواقع هر دانه‌ای که در ترکیب به کار می‌رود مسئول یکی از شاخصه‌های فوق است و لذا اولین قدم برای داشتن یک قهوه ایده‌آل، استفاده از یک ترکیب مناسب است.

Macinazione: این گزینه اشاره به درجه آسیاب قهوه دارد. میزان آسیاب دانه‌های قهوه باید به‌اندازه‌ای باشد که زمان عبور کامل آب از داخل قهوه و کامل شدن فنجان اسپرسو چیزی حدود ۲۵-۳۰ ثانیه باشد، همچنین برای اسپرسو آسیاب‌های با تیغه‌های مخروطی (Conical) در مقابل آسیاب‌های دیسکی و مسطح (flat) مناسب‌تر است.

Macchina: داشتن دستگاه اسپرسو مناسب برای دم‌آوری اسپرسوی ایده‌آل بسیار اهمیت دارد. دستگاه اسپرسو باید قادر باشد که آب را به درجه حرارت مشخص برساند و در تمام طول مدت عصاره‌گیری اسپرسو این درجه حرارت را تقریباً یکنواخت و بدون تغییر حفظ کند. همچنین فشاری را که دستگاه تحت آن، آب را از داخل پودر قهوه عبور می‌دهد باید ثابت و یکنواخت در تمام مدت عصاره‌گیری باشد، داشتن دستگاه حرفه‌ای به طرز چشمگیری کیفیت اسپرسوی شما را افزایش می‌دهد.

Mano: شاید مهم‌ترین مرحله در داشتن یک اسپرسوی ایده‌آل مهارت‌های باریستایی باشد که تمام عوامل فوق را در کنار هم قرار دهد و به بهترین نحو از دستگاه استفاده کند، چیزی که در آشپزی اصطلاحاً به آن «دست آشپز» می‌گویند. این قانون بدین معناست که حتی با یکسان بودن تمام شرایط فوق بازهم اسپرسویی که یک باریستا تهیه می‌کند با باریستایی دیگر فرق دارد، تجربه و داشتن دانش باریستا ضامن تهیه یک اسپرسو ایده‌آل است.

همان‌طور که ملاحظه می‌کنید اسپرسو جزء تخصصی‌ترین نوشیدنی‌هایی است که در دنیا وجود دارد؛ بنابراین همیشه کافی‌شاپی را برای نوشیدن اسپرسو انتخاب کنید که احساس می‌کنید قانون ۴M در آنجا رعایت می‌شود.

کافه اکسسوری را در اینستاگرام نیز دنبال کنید.