کشورهای تولیدکننده و قهوه‌آزمای حرفه‌ای

قهوه‌آزمای حرفه‌ای

کافه اکسسوری – در صنعت قهوه تخصصی، قهوه‌های باکیفیت بالا بسته‌بندی می‌شوند و توسط یک قهوه‌آزمای حرفه‌ای درجه‌بندی می‌شوند. این نمرات به‌عنوان کنترل کیفیت برای بخش‌های مختلف عمل می‌کنند.

این درجه‌بندی به تولیدکنندگان این امکان را می‌دهند تا مشخص کنند که آیا قهوه آن‌ها از نظر کالایی خاص یا تخصصی محسوب می‌شود یا کالای یک مصرفی و بر همین اساس قهوه قیمت‌گذاری می‌شود.

ازآنجاکه نمرات قهوه آزمایی می‌تواند بر ارزش قهوه تأثیر بگذارد و این یک معیار بسیار مهم است.

برخی از تولیدکنندگان که این موضوع را تشخیص می‌دهند در تلاش برای بهبود کیفیت و افزایش قیمت فروش، اقدام به تولید قهوه‌های تخصصی می‌کنند.

بااین‌حال، بدون آموزش و تجربه مناسب، ممکن است قهوه به‌صورت ناخواسته به‌اشتباه درجه‌بندی شود.

در این مقاله توضیحی در مورد چگونگی روند درجه گذاری، مشکلات ناشی از آن و چگونگی رفع آن ارائه‌شده است که با هم می‌خوانیم.

چگونه و چرا قهوه‌ها نمره می‌گیرند؟

قهوه‌ها معمولاً طبق دستورالعمل‌های خاص، در فرآیند قهوه آزمایی قرار می‌گیرند که به پروتکل قهوه آزمایی معروف است.

متداول‌ترین پروتکل‌ها مواردی هستند که توسط انجمن تخصصی قهوه (SCA) تنظیم شده‌اند.

SCA توصیه می‌کند که نمونه‌های قهوه بر اساس تعدادی از پارامترهای مختلف، ازجمله عطر، طعم و اسیدیته، از ۱۰۰ نمره بگیرد.

هرگونه نقص موجود در قهوه نیز موجب می‌شود تا این رقم از کل نمره کم می‌شود تا به رقم نهایی برسیم.

به‌عنوان یک قهوه تخصصی، یک قهوه باید نمره بالاتر از ۸۰ کسب کند. سپس به‌عنوان قهوه برجسته (۹۰ یا بالاتر)، قهوه عالی (۸۵-۸۹) یا قهوه خیلی خوب (۸۰-۸۴) طبقه‌بندی می‌شود.

تولیدکنندگان، خریداران، رُسترها و باریستاها همه به امتیازات قهوه آزمایی اعتماد دارند.

آن‌ها از آن استفاده می‌کنند تا تصمیم بگیرند کدام‌یک از قهوه‌ها را بخرند.

درحالی‌که قهوه آزمایی به‌خودی‌خود کاملاً ساده است، اما قادر به نمره دادن دقیق قهوه، مهارتی است که برای نیاز به زمان و تجربه لازم دارد.

بیشتر مردم قبل از اینکه بتوانند ظرافت‌ها و نواقص ظریف‌تر و نقایص قهوه را تشخیص دهند، باید ده‌ها جلسه قهوه آزمایی را انجام دهند.

عدم مقایسه قهوه‌های مختلف در قهوه‌آزمای حرفه‌ای

برای تهیه یک فنجان قهوه، فقط به دانه قهوه، آب تصفیه‌شده و کنترل‌شده با دما، آسیاب، مقیاس و تایمر نیاز دارید.

علاوه بر این، فرم‌های قهوه آزمایی به‌راحتی در اینترنت موجود است، به این معنی که کم‌وبیش هرکسی می‌تواند با راهنمایی‌هایی ازجمله از سوی تولیدکنندگان، قهوه را تست و آزمایش کرد.

بااین‌حال، بسیاری از تولیدکنندگان که قهوه خود را تست می‌کنند، آموزش رسمی در مورد پروتکل‌های قهوه آزمایی ندارند.

الیسا ولچز مدیرکل کافه ولچز در هندوراس در این خصوص توضیح می‌دهد که درحالی‌که کشور افزایش تولید را در دستور خود قرار داده‌اند، به تولیدکنندگان آموزش نداده است که چگونه کیفیت قهوه خود را بهبود ببخشند یا پروتکل‌های مناسب قهوه آزمایی را دنبال کنند.

درنتیجه، بسیاری از تولیدکنندگان، به‌ویژه در مناطق دورافتاده، مهارت‌های لازم برای ارزیابی دقیق و ارزش قهوه را ندارند.

بسیاری از تولیدکنندگان فقط قادر به تهیه و آزمون فنجان قهوه از منطقه خود هستند.

اگر آن‌ها نتوانند قهوه را از کشورها و مناطق دیگر تهیه کنند، توانایی برای مقایسه و تقابل قهوه‌های مختلف را ندارند.

این امر همچنین می‌تواند تولیدکنندگان را از ارزیابی دقیق قهوه‌ها در برابر انتظاراتی که مصرف‌کنندگان از آن قهوه انتظار دارند را نمی‌توانند ارزیابی کنند.

علاوه بر این، این امر می‌تواند در درک آن‌ها از روندهای بین‌المللی و آنچه مخاطبان بین‌المللی از قهوه خود انظار دارند، تأثیر بگذارد.

هنگام توسعه مهارت‌های قهوه آزمایی، مهم است که تولیدکنندگان بتوانند نتایج خود را با دیگر قهوه‌ها مقایسه کنند.

این به آن‌ها کمک می‌کند تا تکنیک‌های مختلف قهوه‌آزمای حرفه‌ای را آهسته بیاموزند و پیاده‌سازی کنند.

درمجموع، هنگامی‌که تولیدکنندگان تنها قهوه خود را تست می‌کنند، این مسئله تنها به یک‌چیز منجر می‌شود: یک نمره نادرست و غالباً زیاده‌روی در نمره دهی.

تأثیرات نظارت بیش‌ازحد بر قهوه

نظارت بیش‌ازحد قهوه معمولاً منجر به مشکلات کیفیت می‌شود. Ensei Neto یک مشاور قهوه توضیح می‌دهد که این اغلب با نمونه‌گیری اتفاق می‌افتد: «بعضی‌اوقات نمونه‌ها با قطعه واقعی متفاوت هستند زیرا مردم آن‌ها را به‌صورت متفاوتی آماده می‌کنند و برای ایجاد نمونه‌های بهتر، از قهوه‌های معیوب استفاده می‌کنند.»

این می‌تواند به نمرات نادرست منجر شود و قهوه‌ها بیش از آنچه ارزش دارند به فروش برسند.

این عدم هماهنگی بین نمره قهوه و نمونه خریداری‌شده می‌تواند اعتبار تولیدکننده را به مخاطره بیندازد و بر میزان اعتماد در رابطه تجاری تأثیر بگذارد.

اگر خریداران به تولیدکنندگان اعتماد نداشته باشند، احتمالاً ثبات مالی بلندمدت تولیدکنندگان در معرض خطر است.

اگر نمرات تعداد خریداری‌شده مطابق با نمرات نمونه آن‌ها نباشد، بعید است که خریداران متعهد به تکرار خرید شوند.

این حتی می‌تواند منجر به خریدارانی شود که درخواست بازپرداخت جزئی یا کامل باشند و این استرس مالی بیشتری ایجاد می‌کنند.

چگونگی بهبود قهوه‌آزمای حرفه‌ای برای تولیدکنندگان

در اینجا چهار روش وجود دارد که تولیدکنندگان می‌توانند قهوه را با دقت بیشتری آزمایش کنند.

۱- کالاهای خود را با سایر قهوه‌ها کالیبره کنید

هرچه تولیدکننده در معرض انواع مختلفی از قهوه‌ها قرار داشته باشد، قادر به مقایسه و تضاد بهتر میان قهوه‌ها هستند.

این بدان معنی است که آن‌ها می‌توانند دانش خود را در مورد طرز پخت‌وپز گسترش دهند و خصوصیاتی را که اغلب با ریشه‌های خاصی در ارتباط هستند بشناسند.

اگر دستیابی به قهوه از دیگر کشورهای تولیدکننده امکان پذیر نباشد، تولیدکنندگان می‌توانند با استفاده از قهوه آزمایی قهوه از سایر تولیدکنندگان، قهوه‌های خود را کالیبره کنند، یا انواع مختلف روش پردازش و روش‌های تخمیر را امتحان کنند.

  1. یافته‌ها را با دیگر نتایج مقایسه کنید

با آزمایش کردن قهوه‌ها در یک گروه، تولیدکنندگان می‌توانند در مورد روش‌های مختلف قهوه آزمایی اطلاع کسب کنند.

در حالت ایدئال، این امر در رویدادهای بین‌المللی اتفاق می‌افتد، جایی که تولیدکنندگان می‌توانند یاد بگیرند که قهوه آزمایان ماهر چگونه نمرات دقیقی را ارائه می‌دهند.

تولیدکنندگان همچنین باید به دنبال آموزش در مورد قهوه‌آزمای حرفه‌ای باشند، زیرا می‌تواند به آن‌ها بیاموزد که چگونه پروفایل‌های مختلف قهوه، انواع و نقص موجود در یک فنجان را تشخیص دهند.

بااین‌حال، هزینه‌های بالا و محدودیت‌های عملی؛ تولیدکنندگان را از دسترسی به فرصت‌های آموزشی و شرکت در مسابقات بین‌المللی باز می‌دارد.

اگر این‌گونه باشد، تماس ویدیویی جایگزین خوبی است. خریداران قهوه می‌توانند تولیدکننده‌ها را برای شرکت در جلسات قهوه آزمایی از راه دور دعوت کنند و بینش و یافته‌های خود را با یکدیگر به اشتراک بگذارند.

این امر به تولیدکنندگان کمک می‌کند تا دانش و بینش عمیقی از نحوه تولید گزارش‌های قهوه آزمایی داشته باشند و به‌طور مؤثر بازخورد را پیاده کنند.

  1. افزایش شفافیت امتیازدهی را افزایش دهید

شفافیت برای تقویت ارتباط بسیار مهم است و بخشی جدایی‌ناپذیر از هرگونه رابطه مناسب خریدار و تولیدکننده است.

درحالی‌که تولیدکنندگان می‌توانند و باید قهوه خود را به ثمر برسانند، می‌توانند با تشویق خریداران به قهوه خود، اعتماد بیشتری را ایجاد کنند.

  1. به یک پروتکل تک حجمی پایبند باشید

درحالی‌که پروتکل‌های قهوه آزمایی SCA بیشترین استفاده را دارند، اما پروتکل‌های دیگری نیز وجود دارد.

برای واضح‌تر شدن امور برای خریداران، تولیدکنندگان می‌بایست تنها از یک پروتکل استفاده کنند و دیگر پروتکل‌ها را فراموش کنند.

وقتی از پروتکل‌های مختلف برای نمونه‌های یکسان استفاده می‌شود، اختلاف ۳ تا ۶ امتیاز اغلب در نمرات مشاهده می‌شود.

منبع: perfect daily grind

نوشته نیکلاس کاستلانو

کافه اکسسوری را در اینستاگرام نیز دنبال کنید.

قهوه ونزوئلا و وضعیت قهوه در ونزوئلا

قهوه ونزوئلا

کافه اکسسوری – قهوه ونزوئلا ، اولین بار در سال ۱۷۳۰ توسط مبلغی مسیحی به نام خوزه گومیلا به ونزوئلا برده شد؛ کشوری با مزارع بزرگ تنباکو و نی‌شکر که از نیروی کار برده‌ها سود می‌جست و بر اساس اسناد تاریخی این کشور از سال ۱۷۹۳ کشت گسترده قهوه در این کشور انجام می‌شد.

از سده ۱۸۰۰ میلادی قهوه نقش بسیار مهمی در اقتصاد و صنعت این کشور داشته است. در خلال جنگ داخلی این کشور (سال ۱۸۱۱ تا ۱۸۲۵) تولید کاکائو به‌شدت افت کرد؛ اما کشت قهوه به رشد خود ادامه داد. اولین جهش چشمگیر صنعت قهوه بین سال‌های ۱۸۳۰ تا ۱۸۵۵ میلادی اتفاق افتاد؛ زمانی که ونزوئلا حدود یک‌سوم قهوه مصرفی جهان را تولید می‌کرد. رشد صنعت قهوه در آن سال‌ها روند صعودی خود را طی کرد تا جایی که در سال ۱۹۱۹ میلادی به رکورد ۳۷/۱ میلیون کیسه (حدوداً ۶۰ کیلو) در سال رسید. در آن زمان صادرات قهوه و کاکائو ۷۵٪ ارزش کل صادرات این کشور را تشکیل می‌داد.

صادرات قهوه ونزوئلا

مقصد بخش بزرگ صادرات قهوه ونزوئلا، ایالات‌متحده آمریکا است. کشت قهوه درگذشته این کشور صنعتى پرسود و پشتوانه مهم اقتصادی کشور به‌حساب می‌آمد اما در دهه ۲۰ میلادى زمانى که استخراج نفت، ونزوئلا را به کشورى ثروتمند در آمریکاى جنوبى بدل کرد٬ تولید قهوه این کشور به‌مرور به حاشیه رانده شد؛ تا آنجا که کشورى که زمانى همپای قهوه کلمبیا قهوه کشت و صادر مى‌کرد هم‌اکنون تنها سهمى کمتر از یک درصد را در بازارهاى جهانى به خود اختصاص داده است. درحالی‌که همان یک درصد هم به‌ندرت صادرشده و عمدتاً به مصرف داخلى مى‌رسد.

صنعت قهوه ونزوئلا تا اواخر دهه ۳۰ میلادی که بازار جهانی قهوه افت شدید قیمت را تجربه کرد، کماکان به‌عنوان یک پشتوانه اقتصادی برای این کشور حضور خود را درصحنه اقتصادی حفظ کرد؛ اما افت قیمت قهوه در بازار جهانی و سیاست‌های خصوصی‌سازی دولت که کشاورزان را از کشت قهوه در زمین‌های ملی منع می‌کرد٬ سبب شد صنعت قهوه این کشور به‌طورکلی به حاشیه رانده شود.

ازآنجاکه قهوه ونزوئلا به‌ندرت صادر می‌شود، سخت می‌شود این قهوه را در کافه‌ها و فروشگاه‌های قهوه اسپشیالیتی پیدا کرد. قهوه این کشور عموماً به‌ نام منطقه و یا بندری که از آن صادر می‌شود نام‌گذاری می‌شود و نه بر اساس ناحیه و منطقه کشت.

عمده کشت قهوه ونزوئلا از گونه عربیکا و زیرگونه‌های کلاسیک و قدیمی مانند بوروبون است. مرغوب‌ترین قهوه ونزوئلا در غربی‌ترین منطقه این کشور و در نزدیکی مرز کلمبیا می‌روید. قهوه این منطقه گاهی اوقات قهوه ماراچیابو (Maraciabos) نامیده می‌شود: نام بندری که قهوه این منطقه ازآنجا صادر می‌شود. البته قهوه ماراچیابو ممکن است گاهی قهوه منطقه کوکوتا (Cucuta) کلمبیا نیز، نامیده شود که به دلیل نزدیکی به بندر ماراچیابو از این بندر صادر می‌شود. شناخته‌شده‌ترین قهوه‌های ونزوئلا علاوه بر کوکوتا، مریدا (Merida)، تروخیلو (Trujillo) و تاچیرا (Tachira) هستند.

کافه اکسسوری را در اینستاگرام نیز دنبال کنید.

قهوه مکزیک و ویژگی های طعمی آن

قهوه مکزیک

کافه اکسسوری – مکزیک هشتمین کشور تولیدکننده‌ی قهوه در دنیا به‌حساب می‌آید. این کشور با تولید ۲۵۲ هزار تن قهوه (آمار سال ۲۰۰۹) امروزه اصلی‌ترین صادرکننده‌ی قهوه به بازار آمریکا است. عمده‌ی قهوه مکزیک در مناطق مرکزی و جنوبی این کشور کشت می‌شود و گونه‌ی غالب آن عربیکا ست که در نواحی ساحلی مانند سوکونوسکو (Soconusco) و چیاپس (Chiapas) می‌روید.
قهوه در اواخر قرن ۱۸ به مکزیک وارد شد و در دهه‌ی ۱۸۷۰ صادرت عمده‌ی این محصول آغاز شد. در دهه‌ی ۱۹۸۰ قهوه به اصلی‌ترین محصول صادراتی این کشور تبدیل شد. معروف‌ترین قهوه‌های مکزیک عبارت‌اند از آلتورا (Altura)، لیکوئیدامبر ام‌اس (Liquidambar MS) و پلوما کویکس‌ته‌پک (Pluma Coixtepec).

کشت‌گاه‌های قهوه مکزیک

بیشترین منطقه کشت قهوه در نواحی جنوبی این کشور قرار دارد؛ جایی که قاره باریک شده و کمی به سمت شرق متمایل می‌شود؛ منطقه‌ای به نام سوکونوسکو (Soconusco) در ایالت چیاپس در نزدیکی مرز گواتمالا. قهوه‌ی ایالت چیاپس در ارتفاعات جنوب شرقی کشور در نزدیکی مرز گواتمالا رشد می‌کند.

نام تجاری قهوه‌ی این ایالت به‌طور سنتی «تاپاچولا» (Tapachula) است که از شهری به همین اسم می‌آید؛ اما تجار قهوه بیشتر از عنوان «قهوه چیاپس» برای این قهوه استفاده می‌کنند. ایالت چیاپس بعضی از بهترین و مرغوب‌ترین انواع قهوه مکزیک را تولید کرده و در این منطقه درختان قهوه در ارتفاعی بالغ‌بر ۱۴۰۰ متر از سطح دریا رشد می‌کنند.

کمی غرب‌تر از چیاپس، ایالت وراکروز که بین خلیج مکزیک و سلسله کوه‌های مرکزی قرارگرفته٬ کشت‌گاه بیشتر گونه‌هایی از قهوه است که در ارتفاع کم رشد می‌کنند. قهوه‌ای با نام آلتورا کواته‌پک (Altura Coatepec) معروف‌ترین قهوه‌ی منطقه‌ی وراکروز است که در نواحی کوهستانی این ایالت کشت می‌شود.

از دیگر قهوه‌های منطقه‌ی وراکروز به «آلتورا اورایزابا» (Altura Orizaba) و «آلتورا هواتوسکو» (Altura Huatusco) می‌توان اشاره کرد.

قهوه‌ی کوهپایه‌ی جنوبی رشته‌کوه‌های مرکزی در ایالت اوهاکا نیز بسیار موردتوجه بازار است و با نام «اوهاکا» (Oaxaca) یا «اوهاکا پلوما» (Oaxaca Pluma) شناخته می‌شود.
بیشتر قهوه در این کشور از گونه‌ی عربیکا ست و معمولاً در قهوه‌های ترکیبی مورداستفاده قرار می‌گیرد.

تفاوت مناطق کاشت قهوه در این کشور ازنظر خاک نقش مهمی در تنوع طعمی قهوه‌ی این کشور آمریکای جنوبی ایجاد می‌کند. به یاد داشته باشید که قهوه‌ی ایالت وراکروز طعمی بسیار متفاوت نسبت به قهوه‌ی ایالت چیاپس دارد.

پیشینه قهوه در مکزیک

کشت قهوه در این کشور در اواخر قرن ۱۸ در ایالت وراکروز (Veracruz) آغاز شد. حدود ۱۰۰ سال بعد و در سال‌های پایانی قرن ۱۹ چیاپس به منطقه‌ی اصلی کشت قهوه در مکزیک تبدیل گشت. انقلاب مکزیک (۱۹۲۰-۱۹۱۰) و اصلاحات ارضی بعدازآن٬ رعیت‌های دیروزی مزارع کوچک قهوه را به مزرعه‌داران و قهوه کاران امروزی تبدیل کرد. امروزه حدود نیم میلیون نفر از مزرعه‌داران کوچک و مستقل و کشاورزان برای امرارمعاش و تأمین مخارج روزمره زندگی به تولید قهوه وابسته‌اند.

فرهنگ مزرعه‌داری‌های کوچک باعث می‌شود که طعم و کیفیت قهوه از مزرعه‌ای به مزرعه دیگر متفاوت باشد و این مسئله٬ قهوه‌ی این کشور را ازنظر طعمی بسیار متنوع می‌کند. طی دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ تولید قهوه به کسب‌وکار بیش از ۲ میلیون نفر در مکزیک تبدیل شد. امروزه با آن‌که صنعت قهوه‌ی تجاری در این کشور، فرصت‌های شغلی فراوانی را به وجود آورده است٬ اما بااین‌وجود طی دهه‌ی گذشته و با کاهش قیمت جهانی قهوه، بسیاری از کارگران مزارع قهوه از مکزیک و گواتمالا به سودای کار و زندگی بهتر به آمریکا مهاجرت کرده‌اند.

شاخصه‌های طعمی قهوه‌ی مکزیک

قهوه‌ی تهیه‌شده از دانه‌های مرغوب قهوه‌ این کشور به‌طورکلی طعمی سبک٬ ساده و میوه‌ای مانند شراب سفید را تداعی می‌کند. «بادی» لطیف با ته‌مزه‌ای خشک و اسیدی از ویژگی‌های قهوه مکزیک است. اگر قهوه‌ای با ته‌مزه‌ای اسیدی را می‌پسندید، قهوه‌ی مکزیک بی‌تردید از گزینه‌های مطبوع شما خواهد بود. گرچه بعضی انواع قهوه مکزیک مخصوصاً آن‌هایی که در ارتفاعات چیاپس می‌رویند ازنظر پیچیدگی طعم شبیه و رقیب بهترین قهوه‌های گواتمالا هستند.

به‌طورکلی قهوه‌ی چیاپس طعم پیچیده و میوه‌ای‌تری نسبت به قهوه سایر نقاط مکزیک دارد. این قهوه طعمی روشن همراه با رگه‌هایی شیرین و میوه‌ای مانند نیشکر و هلو دارد. قهوه‌ی «اوهاکا» اما، فنجان قهوه‌ای سبک همراه با ته‌مزه‌ای اسیدی دارد.

مکزیک خاستگاه بسیاری از قهوه‌های ارگانیک مرغوب و شناخته‌شده‌ای است که در منوی قهوه‌های اسپشیالیتی کافه‌های آمریکا دیده می‌شود. این قهوه‌ها اکثراً از مرغوب‌ترین گونه‌های قهوه هستند که توسط چندین آژانس کنترل کیفیت مستقل نظارت می‌شوند تا اطمینان حاصل شود که از سموم دفع آفات و کود‌های شیمیایی و دیگر مواد شیمیایی مضر در فرایند رشد آن‌ها استفاده‌نشده است.

بااین‌حال نمونه‌های مرغوب و نادر قهوه به‌ندرت در بازار آمریکا به چشم می‌خورد و می‌توان گفت تقریباً به‌صورت انحصاری به اروپا و مخصوصاً آلمان فروخته می‌شود. بعضی از این قهوه‌ها عبارت است از؛ لیکویدامبر، سانتا کاترینا، ایرلندیا، جرمنیا و هامبورگو.

کافه اکسسوری را در اینستاگرام نیز دنبال کنید.