واژه نامه قهوه: علوم حسی Sensory science

Sensory science

کافه اکسسوری – اولین معرفی واقعی من به دنیای علوم حسی Sensory science از طریق کار استاد روانشناسی تجربی دانشگاه آکسفورد چارلز اسپنس بود.

اساساً، اسپنس مطالعه می‌کند که چگونه هر چیز دیگری به غیر از غذا و نوشیدنی واقعی بر تجربه و درک شما از آن‌ها تأثیر می‌گذارد.

این شامل انواع جزئیات مانند وزن کارد و چنگال، شکل بشقاب، رنگ یک فنجان یا صدای محیط است.

به‌عنوان‌مثال، قهوه وقتی در یک فنجان سفید سرو می‌شود تقریباً دو برابر شدیدتر از یک فنجان سیاه تلقی می‌شود.

جالب اینجاست که قهوه موجود در فنجان سفید نیز کمتر شیرین تلقی می‌شود. جالب است که چقدر تجربه‌های خوردن و آشامیدن ما پیچیده است.

آیا بهترین فنجان قهوه‌ای که تا به حال نوشیده‌اید به بهترین وجهی بوده است یا این که گرد هم آمدن یک قهوه عالی با تنظیم مناسب، رنگ‌های مناسب، همه‌چیز مناسب شما باشد؟

به همین دلیل است که هنگام چشیدن و گل دادن به قهوه ایجاد یک محیط تکرارشونده، تمیز، ساکت و بی‌طرف بسیار مهم است. مسلماً چیزی به‌عنوان یک محیط کاملاً بی‌طرف وجود ندارد، بنابراین سازگاری مهم است.

منبع: The Coffee Dictionary, Maxwell Colonna

Sensory science

My first real introduction to the world of sensory science was through the work of the Oxford University professor of experimental psychology Charles Spence.

Essentially, Spence studies how everything other than the actual food and drink affects your experience and perception of them.

This includes all kinds of details, such as the weight of the cutlery, the plate shape, the colour of a cup, or the ambient sound.

Coffee, for instance, is perceived as being almost twice as intense when served in a white cup compared to a black one. Interestingly, the coffee in the white cup is also perceived as less sweet. It is fascinating how complex our eating and drinking experiences are.

Was the best cup of coffee you ever had simply the best, or was it the coming together of a great coffee with the right setting, the right colours, the right everything for you?

This is why it is so important when tasting and scoring coffee to create a repeatable, clean, quiet, and unbiased environment.

There is, of course, no such thing as an absolutely unbiased environment, so consistency is key.

کافه اکسسوری را در اینستاگرام نیز دنبال کنید.

اسیدیته قهوه و دلایل کم یا زیاد بودن آن

اسیدیته قهوه

کافه اکسسوری – اسیدیته قهوه یکی از منازعه‌آمیزترین ویژگی‌های قهوه است که به‌عنوان یکی از ویژگی‌های کلیدی و وجه تمایز قهوه‌های اسپشیالیتی شناخته می‌شود. مصرف‌کنندگان موج سوم قهوه طرفدار این ویژگی خاص قهوه هستند، البته از سوی کارشناسان قهوه هم بسیار اهمیت دارد؛ اما منظور از اسیدیته چیست؟ اسیدیتی قهوه خوب است یا بد؟ چگونه می‌توان اسیدیته را در فرآیند رُست یا دم‌آوری قهوه برجسته‌تر کرد یا به حداقل و به‌صورت قهوه‌ای با اسیدیته پایین رساند. در این مقاله به چیستی اسیدیته در قهوه به‌صورت تفضیلی پاسخ خواهیم داد.

 چیستی اسیدیته قهوه

تعریف چیستی اسیدیته از نگاه کارشناسان این است: «پر جنب‌وجوش و زنده، دارای مزه تندوتیز، روشن، میوه‌ای، گازدار و …» این‌ها کلمات مختلفی هستند که برای توصیف این ویژگی استفاده می‌شوند؛ اما درحالی‌که ما صفت‌های زیادی برای توصیف این حالت داریم، هیچ‌یک از آن‌ها واقعاً اسیدیته را توضیح نمی‌دهند. تعریف آن آسان نیست چون یک مفهوم انتزاعی است.

اگر بخواهیم دقیقاً بگوییم این ویژگی چیست، آسان نیست و این عمدتاً به این دلیل است که اسیدیته اشکال مختلفی را در دهان ما به خود می‌گیرد. اسیدیته روی طعم و عطر تأثیر می‌گذارد و مشخصات ویژگی‌های میوه‌های هسته‌دار، شهد شیرین یا سیب‌های آبدار را در طعم قهوه بروز می‌دهد. اسیدیته یکی از اساسی‌ترین مزه‌های قهوه است که باعث ایجاد شفافیت و پیچیدگی در قهوه شده و بدون وجود آن طعم قهوه کسل‌کننده و بی‌روح است. اسیدیتی قهوه درواقع همان ترشی قهوه است. اگر بخواهیم شفاف‌تر در مورد این ویژگی صحبت کنیم بهتر است این را بگوییم: «در حقیقت پروتون‌هایی که اسیدهای قهوه آزاد می‌کنند از طریق گیرنده‌های زبان دریافت شده و پیام‌های عصبی به مغز فرستاده می‌شود. مغز به ما می‌گوید شما یک نوشیدنی با مزه اسیدی میل کرده‌اید.» حتی با این توضیح هم نمی‌توان این ویژگی را تمام و کمال توضیح داد چراکه حقیقتاً یک مفهوم انتزاعی است.

از سوی دیگر اگر میزان اسیدیته قهوه را با pH اندازه بگیریم، pH پایین یا قهوه با اسید پایین حاوی اسیدیته بالاتر و pH بالا به‌طور طبیعی دارای اسیدیته پایین‌تر است. یادتان باشد اسیدیته حاصل یک ترکیب شیمیایی است و نوع دقیق این ترکیب بر طعم قهوه تأثیر می‌گذارد. دانستن کمی از شیمی قهوه می‌تواند به نحوه برشته کردن و بو دادن قهوه کمک کند تا بهترین طعم‌های ممکن را در فنجان قهوه به دست بیاورید.

به عقیده کارشناسان قهوه، اسیدیته می‌تواند هارمونی یک فنجان قهوه را تکمیل کند یا باعث عدم تعادل آن شود. اگر این ویژگی بیش‌ازحد مشخص و طعم قهوه‌ترش شود، اغلب مردم طعم این قهوه را دوست ندارند و بدون اسیدیته نیز، طعم قهوه مسطح و بی‌مزه می‌شود.

تجزیه‌وتحلیل اسیدهای موجود در قهوه

اسیدهای موجود در قهوه را می‌توان به دو دسته ارگانیک و کلروژنیک تقسیم کرد. ارگانیک اسیدها یا همان اسیدهای آلی شامل اسیدهای سیتریک، مالیک، کوینیک، استیک، سوکسینیک و تارتاریک هستند. این‌ها اسیدهای میوه‌ای «خوب» هستند که دوست دارید در فنجان قهوه خود داشته باشید. به عقیده کارشناسان، اسیدیته برای نوشیدنی هنگامی مفید است که ترکیبات اساسی موجود در آن اسیدهای آلی هستند و همه آن‌ها نت‌های خاص خود را به قهوه اضافه می‌کنند.

اسید مالیک

همان اسیدی است که در سیب‌های سبز وجود دارد؛ بنابراین قهوه دم‌آوری شده حاوی این اسید با نت سیب سبز ‌آبدار خواهد بود.

 اسید سیتریک

همان‌طور که احتمالاً حدس زده‌اید، مرکبات بیشتری مانند لیمو، پرتقال و شهد گیاهان را در فنجان قهوه بروز خواهد داد.

 اسید تارتاریک

بیشتر طعم مزه انگور را دارد؛ اگرچه طعم موز را نیز می‌تواند بروز دهد.

اسید استیک یا اتانوئیک اسید

همان جوهر انگور یا جوهر سرکه است که جز اسیدهای آلی  از گروه کربوکسیلیک اسیدها محسوب می‌شود.

در این میان اسیدهای کلروژنیک را هم داریم که در فرآیند رُست یا برشته کاری به اسیدهای کوینیک تجزیه می‌شوند. مسئله این است که اسیدهای کوینیک طعم خوبی ندارند و عموماً این ترکیبات مسئول تلخی، طعم گس و ترش بودن نوشیدنی‌ها دارد.

کافه اکسسوری را در اینستاگرام نیز دنبال کنید.